R.I.P. Charlie Watts (2.6.1941-24.8.2021)

Nie wiem dlaczego, ale przez lata byłem przekonany, że okładka Black and Blue to fotomontaż wykonany z użyciem zdjęć Ann Leibovitz... Tymczasem rzeczoną fotografię (w sieci można trafić na inne kadry z tej sesji) wykonał Hiro - czyli Yasuhiro Wakabayashi - wzięty portrecista i fotograf mody, który w wieku 90 lat zmarł 15 sierpnia tego roku. Taka to i koincydencja. Wielki żal!

Minimalizm (s. 14)

 

Port w Ventspils

[Ventspils - port - 11.8.2021]

Właściwie jest to drugi homicz dla Charlesa Sheelera, mojego ulubionego amerykańskiego fotografa i malarza, zdecydowanie lepszy od poprzedniego. Fajnie się fotografowało w tym porcie, a wszystkie zdjęcia są zrobione z ręki, co zdarza mi się raczej rzadko... I już żałuję, że nie wybraliśmy się do Liepoji, czyli Lipawy, która w czasach ZSRR była ważnym miastem portowym.

Kinkajmy - rewers

 

[Kinkajmy - DW592 - 15.8.2021]

Albo właśnie awers, któż to wie? Husaria, wiadomo, często się pojawia na muralach „patriotycznych‟ (wydaje mi się, że widziałem gdzieś pierwowzór tego przedstawienia)... Zainteresowała mnie natomiast postać widoczna tuż nad chodnikiem, zupełnie jak z trybuny stadionu piłkarskiego.

HISTORYCZNY WŁADCA POLSKI

[Kinkajmy - DW592 - 15.8.2021]

Nie wiadomo nawet, czy naprawdę nazywał się Mieszko i czy - jak sugeruje w „Chamstwie‟ Kacper Pobłocki - pochodził z Moraw, czy też nosił imię Dagome i był Normanem? No i chrzest przyjął na pewno nie z Czech, lecz od Niemców z Ratyzbony... 

Na rzeczonym muralu wystąpił najpierw jako I HISTORYCZNY KRÓL POLSKI. 

Coś się dziwnie rączka z mieczem wygła temu Mieszku...

Właściwie, to mógłbym teraz bez problemu zgromadzić materiał do (hipotetycznej) drugiej części „Słownika polsko-polskiego‟. Rzeczony mural w Kinkajmach, to realizacja z 2019 roku.

(3 logiczne, szybkie butelki Chianti Classico!)

Czytając dalej Symbiozę Grzegorza Wróblewskiego, jeden z moich ulubionych tekstów.

I stopka książki, niebawem miną dwadzieścia cztery lata od jej publikacji...

Aktualizacja 15:56 - A wczoraj wieczorem szybka, logiczna, dwulitrowa butla piwa Brālis Gaišais, którą przywieźliśmy z Łotwy. Użyliśmy jej jako środka znieczulającego, ponieważ pisowscy radni małopolskiego sejmiku podtrzymali uchwałę anty-LGBT. W tym celu - aby przekonać opornych i zapanować nad dyscypliną głosowania - przyjechała do Krakowa pewna polityk, znana powszechnie pod ksywą „Broszka‟. Jest to tym bardziej złowieszczo wymowne, że pani ta zasiada w Radzie Oświęcimskiej... czyli teoretycznie powinna być przeciwna wszelkim formom segregacji ludzi. Czysto teoretycznie. O ojcu panującego nam miłościwie prezydenta, który prowadził obrady sejmiku i otwierał ust korale (oczywiście ojciec, nie synalek) nie będę się wypowiadać, albowiem musiałbym użyć wyrazów czteroliterowych. Wstyd jak... i tutaj znów pozostawię niedomówienie.

Synagoga w Windawie

[Ventspils - Sinagogas iela - 11.8.2021]

Nie mam pojęcia, jaką funkcję pełni obecnie ten budynek? O żydowskiej społeczności Windawy można przeczytać na stronie The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe.

(Liść funkcjonuje do chwili ostatniej. Nawet gdy spadnie z drzewa, wciąż oddycha.)

To może jeszcze jeden wiersz ze świetnej Symbiozy Grzegorza Wróblewskiego.

Hommage a Charles Sheeler

[Ventspils* - port - 11.8.2021]

* łot. Ventspils, niem. Windau, ros. Вентспилс, dawniej Винда́ва, pol. Windawa.

(Po raz kolejny upada Kabul)

Chyba (na pewno) już kiedyś to tutaj wrzucałem...  Ale niejako pojawiła się kolejna okazja. Wiersz pochodzi z książki Symbioza, wydanej w 1997 roku przez Centrum Sztuki - Teatr Dramatyczny w Legnicy. Nakład 100 egz., więc siłą rzeczy tom miał morderczy zasięg czytelniczy. Niestety.

A teraz nastąpi przerwa w nadawaniu

Coś mi się wydaje, że firma Google serwuje mi najordynarniejszy bullshit w tych statystykach oglądalności... Ten miły dla oka fałsz jakoś nie podnosi mnie na duchu ;-)

To ja teraz wkleję tutaj takiego sreena...

...z tego (skądinąd parszywego) Facebooka. Prawdę mówiąc wysłałem Krzyśkowi Minimalizm ze sporym poślizgiem. I chyba nigdy nie byłem na Śnieżniku. Aż do tej pory. 

Kostrzyn nad Odrą (ul. Jatka)

[21.7.2021]

Kulturoznawstwo i ludobójstwo (Minimalizm, s. 47)

Tytuł tego wiersza zawdzięczam inwencji Andrzeja Dybczaka, który życzliwie zgodził się na wykorzystanie tego terminu, który - jak myślę - świetnie oddaje esencję wielu badań nad Zagładą.

Bastion „Król‟

[Kostrzyń nad Odrą - 21.7.2021]

W świetnej książce Odra_Rhein_Oder_Ren André Köhlera, na zdjęciu przedstawiającym ów bastion dawnej Festung Küstrin, widać na jego narożniku stojącą radziecką armatę dywizyjną ZiS-3, zza której wyłania się obelisk z pięcioramienną gwiazdą. W tamtym czasie (rok 2006) mieścił się tam jeszcze cmentarz żołnierzy Armii Czerwonej, kryjący mogiły 264 żołnierzy, którzy polegli w lutym/marcu 1945 podczas walk nad Odrą. Kiedy kilka lat później pod pretekstem prac zabezpieczeniowych przy fortyfikacji (na powyższym kadrze widać, że bastion nie jest w najlepszym stanie), postanowiono cmentarz przenieść - oczywiście przy akompaniamencie protestów Ambasady Federacji Rosyjskiej - okazało się jednak, że groby sa puste...

Obszerny zestaw zdjęć z terenu starego miasta w Kostrzyniu nad Odrą, pojawi się w najnowszej edycji kwartalnika Herito. Stay tuned!