Książka Readymades Jeffa Brouwsa zawiera kapitalny materiał! Np. nie znany mi wcześniej cykl Drive-ins (chyba nie prezentował go na swojej śp. stronie internetowej?), zgodnie z tytułem traktujący o kinach samochodowych, co ujęte zostało w konwencji typologii wizualnej. Oglądamy więc tutaj Brouwsa pod silnym wpływem nowej topografii oraz małżeńskiego duetu Hilli i Bernda Becherów. Seria została wykonana na początku lat 90. i mogą się przy niej spokojnie schować (w odmętach pretensjonalności) te wszystkie białe i puste ekrany ze zdjęć Hiroshiego Sugimoto...
[skany z książki: Jeff Brouws Readymades str. 66-67 i 76-77]
Co Ci się nie podoba w serii Sugimoto? Bardzo intrygująca. Fakt, że tu dokument, a u niego to raczej surrealizm. Ale może dlatego bardziej się odbiorczom podoba to, co mniej oczywiste...
OdpowiedzUsuńNa moje oko i doświadczenie jedno nie wyklucza drugiego, chodzi raczej o pretensjonalność...
Usuń