A ludzie patrzą na mnie, tzn. na mojego ojca, który zrobił te zdjęcia. Sześćdziesiąt pięć lat to wcale nie tak dawno, ale zależy kto na to patrzy (kwestia perspektywy). Powiedzmy, że pamiętam realia z tych zdjęć lub - lepiej powiedziawszy - to fotografie przypominają mi je (wyostrzają). 
