Mięso jako metafora (4)

Tekst z tomu: Günter Grass Wiersze wybrane, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1986.

 

 

Mury ogniowe

Günter Grass

Mury ogniowe

Pozdrawiam Berlin, kiedy

po trzykroć czołem

uderzam o jeden z murów ogniowych trzy razy.

Nieskazitelnie wykonany

rzuca swój cień tam,

gdzie dawniej stała twoja kamienica.

Persil przetrwał i jego błękit

na murze zwróconym ku północy;

teraz pada śnieg, co niczego nie dowodzi.

Czarny, bez napisu

wychodzi mi mu naprzeciw,

zerka przez ramię.

Przylgnęła do niego śnieżna kula.

Rzucił nią chłopiec, gdyż

coś w nim drgnęło głęboko.

[wiersz w przekładzie Eugeniusza Wachowiaka przepisałem z tomu: Günter Grass Wiersze wybrane, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1986, str. 59.

Świetny tekst! Kapitalnie rozegrany i to użycie terminu Feuermauer w kontekście muru berlińskiego... A tak w ogóle, to "mury ogniowe" stawiano w już w miastach średniowiecznych, np. w Krakowie w wersji gotyckiej ciągle można je zobaczyć w starym centrum. Wystarczy wejść na podwórko którejś z kamienic i stanąć wyżej.]

"Polska chorągiew" - wierszyk na niedzielny wieczór (choć być może bardziej na wieczór jesienny...)

Günter Grass

Polska chorągiew

To mnóstwo wiśni, które w krwi

wzburzeniu stają się wyraźne,

nakłania łóżko do czerwonej poszwy.

Przymrozek liczy brukiew, ślepe stawy,

ogniska z naci ponad horyzontem,

i mężczyzn, na wpół zawikłanych w dymie.

Ubywa dnia, na szafie jabłek,

wolność, co marzła, teraz płonie w piecach,

gotuje dzieciom papkę i czerwieni kostki.

W śniegach kobiecych chustek podczas świąt

serce Piłsudskiego, piąte kopyto konia

biło w stodołę, póki nie przyszedł starosta.

Chorągiew, wzoru pozbawiona, krwawi,

tak przyszła zima, wilczy trop

dowiedzie do Warszawy.

[przekład Ryszarda Krynickiego z książki: Günter Grass Wiersze wybrane. Wybrał, opracował i posłowiem opatrzył Bolesław Fac, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1986, str. 20]

Odkopałem niedawno na regale (na najwyższej półce) ten zakurzony tom i go sobie od kilku dni poczytuję. Zarówno zacytowany powyżej wiersz, jak i ten wklejony wczoraj, miały po kilka tłumaczeń - być może ze względu na "polską tematykę" i kwestię jak też może ona "znaczyć"... A teksty do łatwych w lekturze nie należą. 

"Pan Kichot" - wierszyk na sobotę (jakoś tak bardzo w temacie i na czasie...)

Günter Grass

Pan Kichot

Zawsze to mówiłem, Polacy są zręczni.
Są zbyt zręczni, zręczni w czym,
zręczni w rękach, całują ― jak wszyscy ― ustami,
zręczni też w smutku i kawalerii:
zjawił się Don Quichotte pewien arcyzręczny Polak,
stanął na wzgórzu, pod Kutnem, 
za sobą miał zachód słońca,
i pochylił zręczną biało-czerwoną lancę,
i ruszył galopem naprzeciw tępym zwierzętom,
i na bezmyślne motory
wprost w szarość polnych mundurów, na skrzydło...

I spadł zręcznie z konia, i niezręcznie zaczęły go całować
― nie wiadomo już kto, owce, wiatrak czy czołg ―
całowały Panu Kichotowi ręce,
ten się zawstydził, zręcznie spłonił:
nie mam na to słów ― Polacy są zręczni.

[przekład Krzysztofa Karaska z książki: Günter Grass Wiersze wybrane. Wybrał, opracował i posłowiem opatrzył Bolesław Fac, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1986, str. 12]

[na obwolucie książki Wydawnictwa Morskiego wykorzystano grafikę Güntera Grassa]