Zmiany, zmiany, zmiany...

Jak wyczytałem na stronie www.largeformatphotography.info ciężar modelu Cambo SF to 8,8 lbs. Jeden funt (lbs.) to 0,453 kg, co daje wagę całości równą 3,98 kg, czyli mniej niż połowę tego, co ważył używany do tej pory przez mnie (i Elę Janicką w przypadku Innego Miasta) Cambo Legend... Fajnie. Mam zamiar nim intensywnie popracować.

Ironia na DK 78

Jadąc dzisiaj DK 78 z Jędrzejowa w stronę Zawiercia zapragnąłem trochę "niepotrzebnie poironizować", by nawiązać do bon motu - jak go nazywa Wojtek Sienkiewicz - krytyka krytyków od wykrzykników... ;))

Pierwsze dwa motywy sfotografowałem kiedyś (tak mi się wydaje, że jakieś 9 lat temu) moim C/M 500, ale zdjęcia nie weszły do ekspozycyjnego zestawu Życia po życiu. Pseudokabrioletu 126p wówczas nie było, albo go nie zauważyłem (nie pamiętam już szczegółów tamtej podróży...).

W kwestii tytułowej ironii, to myślę, że sporo jest jej po stronie autorów tego rodzaju instalacji. Ironii zaprawionej szyderstwem czy też jakimś rodzajem okrucieństwa. I bardzo to pasuje do naszego kraju. Powiedziałbym, że niestety...

POCZTÓWKA Z POLSKIEGO DETROIT

Łódź, ul. Lutomierska,16.11.2013

"Byliśmy/Once We Were" ON LINE!

Katalog wystawy Byliśmy/Once We Were w tarnowskim BWA jest już dostępny także w formie pdfa. Zapraszam do lektury.

Anima

Magda Hueckel, ANIMA | Transformacja III #04

Chyba nie jestem dziś w nastroju...

Więc Magda Hueckel i jej Anima, którą zobaczyłem podczas tegorocznego Fotofestiwalu w Łodzi (świetna wystawa, świetny cykl!).

(Od czterech godzin jakiś typ piętro wyżej wierci uparcie w ścianie i w mojej głowie...)

Wracając do Animy, kupiłem też album, który jest ładnie wydany, aczkolwiek posiada pewien mankament, typowy zresztą dla fotograficznych publikacji w Polsce. Piękne i mroczne zdjęcia Magdy Hueckel (na szczęście nie wszystkie) pojawiają się w nim na rozkładówkach... Wolałbym je oglądać w większym formacie i na pojedynczych stronach.

Magda Hueckel, ANIMA | Transformacja II #02

"Osiem lat temu", "Jednoręki w gaju"

Bertolt Brecht

Osiem lat temu

Był taki czas

Że tu było wszystko inaczej.

Żona rzeźnika wie coś o tym.

Listonosz za wysoko nosi głowę.

A kim był elektryk?

Jednoręki w gaju

Zlany potem chyli kark,

Zbierając wątły chrust. Komary

Odgania ruchem głowy. Mozolnie wiąże w pęk

Ściśniętą kolanami podpałkę. Stękając

Prostuje plecy, z ręką w górze sprawdza

czy deszcz nie pada. Z ręką w górze

Esesman, postrach.

[wiersze w przekładzie Jakuba Ekiera przepisałem z tomu: Cały ten Brecht, Biuro Literackie, Wrocław 2012, str. 71, 72]

Po porannej lekturze prasy prawicowej, mocno prawicowej i ekstremalnie prawicowej, czyli po kilkunastominutowym, aczkolwiek bardzo intensywnym pobycie w świecie równoległym, sięgnąłem po Brechta jako (sprawdzoną i skuteczną) odtrutkę... ;))

ULTRACH...JANIE

ULTRACH...JANIE (nieznane haiku

Marcina Świetlickiego, w którym

przedstawia śmiałą koncepcję

Sakramentu Chrztu Świętego)

Urodziłem się katolikiem

i byłbym ultrach...jem, gdybym

katolikiem nie pozostał.

[źródło - http://www.rp.pl/artykul/1110545-Pamietam--jak-sie-strzela--z-mozdzierza.html?p=5]

COSANOSTRa

Łódź (Polesie-Koziny), ul. Pietrusińskieg, 07.03.2014

I jeszcze jedna antyfotografia z "polskiego Detroit".
Połowa roku minęła...

CHYBA PASCAL

CHYBA PASCAL (nieznany wiersz Jarosława

Marka Rymkiewicza, w którym poeta

utożsamia się z losem Pana Jezusa,

otoczonego przez nienawistny tłum…)

Przejdźcie się Marszałkowską, skręćcie

obok Rotundy w Aleje Jerozolimskie,

zejdźcie do podziemnych tuneli,

stańcie na peronach metra.

Zobaczycie, wśród wielu twarzy,

te same twarze,

te same rozdziawione

lub wykrzykujące coś usta,

te same oczy,

patrzące poprzez życie

i nic z niego nie rozumiejące

lub patrzące w nicość.

Napotkacie te same spojrzenia,

głupkowate,

obojętne

albo pełne nienawiści i pogardy.

Chrystus ciągle umiera –

ciągle zmartwychwstaje.

To Pascal powiedział?

Chyba Pascal.

[źródło: http://niezalezna.pl/56823-tlum] 

To ja się pochwalę

Opublikowany w magazynie domus artykuł Marcina Szczeliny i Tomasza Małkowskiego, który poświęcony jest Impossible objects - czyli o ekspozycji w Polskim Pawilonie w Wenecji podczas tegorocznego Biennale Architektury (Figury niemożliwe są dziełem Instytutu Architektury i Jakuba Woynarowskiego), ilustrują moje zdjęcia. Zapraszam do lektury i do oglądania!

...OR DIE

Łódź (Stare Polesie), ul. Ogrodowa, 24.03.2014

I wiersz Andrzeja Bursy, który - jak myślę - idealnie pasuje do obrazka, choć został napisany 57 lat temu w Krakowie.

Bursa musiał być bardzo do przodu z językiem, bo jego tekst sprzed pół wieku brzmi niezwykle współcześnie (dotyczy to wielu jego utworów).

[skan z tomu: Andrzej Bursa Utwory wierszem i prozą, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1973, str. 87]

WARIACI

Łódź (Polesie-Koziny), ul. Stefana Okrzei, 07.03.2014

Polski przednówek...

Nawet podbijający ciepłe kolory Ektar nie dał tu rady...

Bałuty-Doły

Łódź (Bałuty-Doły), ul. Berka Joselewicza, 16.11.2013

Jak to powiedział nagrany nielegalnie szef polskiego MSW: Ch..., d... i kamieni kupa. 

I ja się z tą sentencją w powyższym kontekście jak najbardziej zgadzam (nie z poczynaniami ministra).

Bałuty-Doły to piękna i jakże symboliczna nazwa...

Czas, najwyższy czas ułożyć ten materiał do książki!

ŻYCIE PO ŻYCIU - Normandia, 2005

Jak pisałem już wczoraj, podróżując w 2005 roku po Normandii, byłem zaskoczony ilością tego rodzaju reklamowych instalacji. O ile dobrze pamiętam, sfotografowałem wówczas 5 obiektów, z których 2 weszły do zestawu wystawowego i do książki (nota bene różni mądrale mówili mi, że niepotrzebnie mieszam zdjęcia z różnych krajów - a w finalnym wyborze jest też fotografia z Niemiec i Węgier...). Nie poszukiwałem wtedy takich motywów, tylko rejestrowałem to, co można spotkać przemieszczając się "nacjonalkami", czyli odpowiednikiem naszych "dróg krajowych". Może powinienem był się specjalnie wybrać się do Francji na łowy?

 [Francja, 2005]

[Francja, 2005]

Jak miło na to patrzeć

choć trzeba tu zaznaczyć, że są to fotografie z dwóch różnych serii.

Dziewięć lat temu, kiedy podróżowaliśmy przez Normandię i kawałek Bretanii, byłem zaskoczony ilością tego rodzaju instalacji. Kilka z nich weszło zresztą do zestawu Życia po życiu, pokazywanego wiosną 2007 w CSW-Zamek Ujazdowski.  

Eric Tabuchi, z cyklu Road Signs

Eric Tabuchi, z cyklu Mobile Homes