ROCZNICOWO

A właściwie nieco po. Wernisaż wystawy (NIE)WIDZIALNE/(IN)VISIBLE w Muzeum Polin miał miejsce 23 października 2015. To bardzo ważna dla mnie ekspozycja, łącząca prezentację projektów Niewinne oko nie istnieje i Święta Wojna, co jest pomysłem Artura Tanikowskiego, kuratora tego przedsięwzięcia. Więc rocznicowo i nostalgicznie trochę zdjęć autorstwa Magdy Starowieyskiej z ekspozycji w Polin.

...nic nie ginie w sieci maestro!

A propos posta JESZCZE WIĘCEJ PRESTIŻU znajomy podesłał mi zarchiwizowany wpis. Dzięki!

DOM POLSKI W TRANSFORMACJI, zdjęcia z wernisażu (cz. 2)

DOM POLSKI W TRANSFORMACJI, zdjęcia z wernisażu (cz. 1)

Na pierwszy ogień fotografowie/fotografki uczestniczący/ce w wystawie. Nie wszystkich udało mi się sportretować, bo nie wszyscy dotarli. Wernisaż ósmej odsłony Festiwalu Warszawa w budowie przygotowanego przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Muzeum Warszawy  i Instytut Architektury odwiedził istny tłum gości. Podobnie było zresztą następnego dnia, kiedy 14:00 rozpoczęło się oprowadzanie kuratorskie. Polecam tę ekspozycję nie tylko dlatego, że miałem pewien udział w doborze fotografów pokazywanych w trakcie ekspozycji, ale też bo to świetna wystawa problemowa (dekonstruowanym fenomenem jest tutaj tytułowy Dom polski w transformacji), do której zaproszono liczne grupę artystów wizualnych (niekoniecznie więc fotografów, którzy oczywiście są artystami wizualnymi). Jest co oglądać!

 Maciej Rawluk

 Łukasz Skąpski

 Krzysztof Eberle

 Jarosław Matla (obok niego połowa zespołu kuratorskiego Instytutu Architektury w osobach: Doroty Leśniak-Rychlak i Michała Wiśniewskiego)

 Łukasz Kniter

 Agata Pankiewicz (w samym środku)

Jędrzej Sokołowski (drugi z prawej w otoczeniu nieznanych mi osób)

---------------------

Aktualizacja: 20:59

To podobno - według Maćka Rawluka - jestem ja... (patrz komentarze)

Jak sprzedać książkę o dawnej dzielnicy żydowskiej w Krakowie

czy też może raczej - jak pozbyć się zalegającego nakładu?

W sumie dobrze, że w ramach akcji promocyjnej na tej reklamowej opasce nie umieszczono gwiazdy Dawida, jakkolwiek treść napisu jest nieprecyzyjna. Żydów z krakowskiego getta wywożono najpierw w 1942 roku do obozu zagłady w Bełżcu i tam mordowano w komorach gazowych, później do obozu w Płaszowie, a dopiero w 1943 do Oświęcimia. 

Niewątpliwą wartości albumu są zdjęcia archiwalne z XIX i pierwszych trzech dekad XX wieku. Czarno-białe fotografie Stanisława Markowskiego powstały - jak głosi informacja w książce - w latach 1974-1988, z tym że z roku 1974 jest tylko jeden kadr, a reszta materiału została zarejestrowana w drugiej połowie lat osiemdziesiątych. Czyli - co nie jest bez znaczenia - miało to miejsce już po premierze (rok 1985) dokumentalnego filmu Shoah Claude'a Lanzmanna, kiedy sporo dokumentalistów zwróciło obiektywy swych kamer na obszary związane z Zagładą. Fotografie Markowskiego dość trafnie oddają klimat krakowskiego Kazimierza z końcówki lat osiemdziesiątych, który był wtedy mocno podupadłą dzielnicą, natomiast nie trudno zauważyć, że ich autor porusza się w zasadzie po powierzchni tematu, nie starając się zaglądnąć pod jego podszewkę. Jeżeli działania fotografa miały by być tutaj jakimś rodzajem wędrówki po historycznych śladach, to jest to poruszanie się w mocno wyrobionych koleinach...

Pierwsze wydanie albumu ukazało się w roku 1992 w oficynie Arka (i wydaje mi się, że były polskie wznowienia), zaś to widoczne na załączonej fotografii ma w stopce datę 2006, a wydawnictwo, które opublikowało książkę to Nicolas Jenson z Tours (google podaje, że firma ta funkcjonowała w latach 2005-2011).

DOM POLSKI W TRANSFORMACJI już dzisiaj wernisaż!

SOBOTA 22 PAŹDZIERNIKA 2016

WARSZAWA

UL. NOWOGRODZKA 84/86

START: 19.00
----------------------
15:29
Widziałem. Całość wygląda nieźle!
I małe uzupełnienie, a zarazem też anons:

Cywilizacja

Gary Snyder

Cywilizacja

To są ci ludzie wykonujący skomplikowane rzeczy.

             

             będą nas zgarniać tysiącami

             i pędzić do roboty.

Świat zmierza do piekła

             z wioskami i traktami.

Stada dzikich kaczek nie są

             takie jak dawniej.

Żubry coraz rzadsze.

Przynieś moje pióra i bursztyn.

*

Mały świerszcz

na maszynopisie wiersza

"Kioto urodzone wiosną" -

robi sobie toaletę

w takt preludium Bacha "Das Wohltemperierte Klavier".

Przestaję pisać, by obejrzeć go przez lupę.

Jak wspaniale skonstruowany! Jaki zgrabny!

Nikt nie rozumie KRÓLESTWA ZWIERZĄT.

*

Gdy potoki są pełne

Płyną wiersze

Gdy woda opadnie

Układamy w stosy kamienie.

"Wytrawnemu myśliwemu nie trzeba mówić

o zakazach Buddy"

                                                                     Hsiang-yen

Szary lis, samica, dziewięć funtów trzy uncje,

39 i 5/8 cala licząc razem z ogonem.

Zdzieramy skórę (Kai

przypomniał, żebyśmy najpierw odśpiewali Shingyo)

zimne futro, fałdy, woń piżma

zaczyna się mieszać z trupim smrodem.

Zawartość żołądka: dobrze przeżuta wiewiórka

plus noga jaszczurki,

we wnętrznościach wiewiórki

kawałek aluminiowej folii.

Tajemnica.

i tajemnica głęboko w niej ukryta.

[dwa wiersze Gary Snydera (pierwszy z tomu Regarding Wave z 1970 roku, drugi z Turtle Island z 1974) w przekładzie Adama Szostkiewicza z książki: Gary Snyder Dlaczego kierowcy ciężarówek z drewnem wstają wcześnie niż adepci Zen. Wiersze wybrane, Wydawnictwo Znak, Kraków 2013, str. 45 i 61]

JESZCZE WIĘCEJ PRESTIŻU

[Piaseczno, kwiecień 2016]

Ulica Nadarzyńska.

[Był tu wcześniej wpis, który mi się skasował w czasie przeprowadzania korekty... Nie odtworzę go już, trudno, nie zrobiłem kopii.]

JAKI ON ŚLICZNIUTKI...

Przy okazji zaznaczonego czasu publikacji tego posta widać, że i w redakcji optyczne.pl "ktoś nie śpi, aby spać mógł ktoś" ;))

Jakkolwiek nie jest to wcale pierwszy shift Nikona dla formatu FX...

Hveensvej

Kopenhaga-Amager, Hveensvej, jesień 2013.

Nagle zdałem sobie sprawę, że kilka dni temu minęła rocznica prezentacji naszego wspólnego z Grzegorzem Wróblewskim projektu Blue Pueblo w Galerii Alfa w MOCAK-u...

No więc rocznicowo zdjęcie, od którego sporo (chciałem najpierw przekornie napisać, że "wszystko", ale nie do końca byłaby to prawda) się zaczęło... Bo już w trakcie rejestrowania powyższego kadru (a jeszcze przed wywołaniem i zeskanowaniem negatywu) uświadomiłem sobie, że to lodowate lśnienie, jakie daje znać o sobie na wyślizganym asfalcie Hveensvej, to właśnie jest ten element, który może mnie poprowadzić w tej serii i być rodzajem łącznika kolejnych ujęć. I potem chodząc wcześnie rano lub późnym popołudniem po Amager, celowałem właśnie w takie sytuacje, lśniące na zimno fenomeny.

PRESTIŻ albo UMMAGUMMA

albo DOM POLSKI W TRANSFORMACJI.

[Piaseczno, kwiecień 2016]

Start w sobotę 22 października o godz. 19:00 w budynku dawnej drukarni przy ul. Nowogrodzkiej 84/86.

Vilhelm Hammershøi (cd.)

Miałem z tym obrazem pewien problem (także z kilkoma innym nadmorskimi pejzażami Hammershøia), ponieważ to dziwne światło, rozmyte gałęzie sosen, wreszcie gama kolorystyczna, wydawały mi się być jakimś nieszczególnie trafionym patentem malarskim, który nie ma żadnego odniesienia w rzeczywistości... No i kilkanaście lat temu w Jastrzębiej Górze wybrałem się na poranny spacer, tego dnia  było mgliście, a kiedy znalazłem się w nadmorskim lesie, mgła zaczęła się cofać i przez jej resztki przebiły się promienie słońca, a wszystko to wyglądało dokładnie jak na tym płótnie z 1901 roku...

Vilhelm Hammershøi, Krajobraz z Fortunen, 1901. Olej na płótnie, 55 x 66,5 cm. Statens Museum for Kunst, Kopenhaga - zdjęcie z katalogu Hammershoi > Dreyer. The Magic of Images, Ordrupgaard, Copenhagen 2006, str. 109.