Dymi komin garbarni na Ludwinowie

To na linii horyzontu. Bliżej - Wisła w Krakowie, gdzieś na wysokości kościoła na Skałce. Bardzo dawno temu, za siedmioma górami i siedmioma lasami, za siedmioma kaczorami i siedmioma tuskami, znajdowała się tutaj - Moje Drogie Dzieci - przystań flisacka. Albowiem do roku 1972, czyli do czasu, w którym oddano do użytku Most Grunwaldzki, z Dębnik na Kzimierz płynęło się łódką. I ja tam byłem, fale oglądałem, pracę flisaka podziwiałem, a mostu późniejszego mostu szczerze nie lubiłem. Biorąc pod uwagę kieunek padania światła, zdjęcie zostało wykonane porą poranną. Uwzględniając dziwną głębię ostrości, użytą tutaj kamerą był Flexaret III (ten z rozjustowaną optyką).

[Fot. Eugeniusz Wilczyk - przełom lat '50 i '60]

„Titanic‟ od ulicy

[Piaseczno - ul. Generała Władysława Sikorskiego - 3.7.2021]

Coś podobnego widziałem we Włoszech, kiedy wybraliśmy się do Pompejów, a kolejka linii Circumvesuviana przejeżdżała przez przemieścia Neapolu... Idealnie nada się ten kadr do książki (in spe oczywiście - czeka mnie jeszcze dużo pracy przy tym temacie). 

Minimalizm (s. 45)

„Titanic‟ od zaplecza

[Piaseczno - ul. Generała Władysława Sikorskiego - 3.7.2021]

(i patrzy jak gąsienica dożera ich zielone miasto)

I może jeszcze ten wiersz (wstrząsający) Lubow Jakymczuk z książki „Morele Donbasu‟, wydanej w 2018 roku przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu oraz Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy  (przekład Anety Kamińskiej).

ULICA NAWOJKI (2)

[27.6.2021]

Fajna mgła była wcześnie rano... Jakkolwiek myślę, że czeka mnie jeszcze kolejna wizyta przy tym obiekcie.

(brakuje nam wołowiny)

„Cukinie‟ Grzegorza Wróblewskiego niedawno do mnie dotarły (Wydawnictwo Convivo, 2021).

ULICA NAWOJKI

[25.6.2021]

Ten budynek, zaprojektowny przez Marię i Jerzego Chronowskich, ma potencjał (że tak powiem symboliczny... taki, jakiego szukam). Niestety chwilę później słońce całkiem wynurzyło się z chmur, więc musiałem darować sobie fotografowanie jego prawej części, w której już nie jest galeriowcem, tylko klasycznym blokiem z ryzalitami klatek schodowych. Obiekt został nagrodzony tytułem „Mister Krakowa‟ za rok 1976.

(Opowiadacz kawałów jest już daleko)

Miałem ochotę iść do wanny z książką Rona Padgetta (zawsze czytam wiersze podczas kąpieli), a tymczasem trafiłem na półce na tom Ivana Wernischa („Pernambuco‟ w przekładach Leszka Engelkinga)... Jak dobrze, że jest Ivan Wernisch!

„Minimalizm‟ (s. 31)

(Długo trzeba było wozić ciała łodzią na drugi brzeg Wisły, a potem już nie)

Z  poematu „Na setkach wioseł‟ Anny Matysiak, który w postaci książki dotarł do mnie w piątek i od razu go przeczytałem (ze dużą przyjemnością). Tekst jest gęsty, wielowątkowy, aluzyjny, czego zapowiedź można znależć też w tytule.

(noszę w sobie tę Ojczyznę i nie mogę jej zwymiotować)

Wiersz Lubow Jakymczuk (w przekładzie Anety Kamińskiej) pochodzi z książki „Morele Donbasu‟, wydanej w 2018 roku przez Wojewódzką Bibliotekę Publiczną i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu oraz Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy. 

Reading Power Station (2)

[Tel Awiw - 24.3.2019]

Zdaje sie, że żadne ze zdjęć telawiwskiej elektrowni (projekt Eda Rosenhaka) nie weszło do zestawu wystawowego...

(STARE RZECZY, STARZYZNA...)

[Zupełnym fuksem trafił mi się egzemplarz z autografem autorki...]

(Jego przedśmiertne podrygi bierzemy za odrodzenie)

Co by się stało, gdyby w widocznym powyżej wierszu Antoniego Pawlaka, dyskotekę zastąpić terminem social media? Idźmy dalej, a gdyby tak też wymienić Stefana Olszowskiego (czy ktoś jeszcze pamięta tego kacyka ze stronnictwa twardogłowych w KC PZPR?) na np. Jarosława Kaczyńskiego lub choćby Antoniego Macierewicza? I może jeszczcze podmienić słowo naród? Niby czterdzieści lat minęło, a jesteśmy ciągle w tej samej (autocenzura) zupie...