Z badań terenowych nad polskim seksem...

[Kraków - Park Młynówka Królewska - dzisiaj rano]

Symbolika flagi

[screenshot ze strony Notional Review - autorem tego świetnego zdjęcia jest (jak widać) Serhi Nuzhnenko]

Miejsce dla wysiadających pasażerów

 Dodajmy, że dla „pasażerów‟ niechcianych.

[Генеральний штаб ЗСУ / Sztab Generalny Sił Zbrojnych Ukrainy]

Artylerzyści 26 Brygady im. Generała Romana Daszkiewicza nawiązują właściwy dialog z wielką kulturą rosyjską...

 

[26 артилерійська бригада ім. генерал-хорунжого РоманаДашкевича]

„Русский mир‟ w praktyce

[Ukraina - Motożyn - kwiecień 2022]

Późną jesienią zeszłego roku przeczytałem świetną książkę Omera Bartowa Anatomia pewnego ludobójstwa. Życie i śmierć Buczacza. Opisane tam wejście armii Cesarstwa Rosyjskiego do tytułowego miasta w 1915 roku pełne było okrucieństwa, grabieży, gwałtów i mordów na cywilach (a później było jeszcze gorzej). Sto lat z okładem minęło, od dawna nie ma już carskiej Rosji, upadł Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, a rosyjscy żołnierze zachowują się tak samo... 

A jeśli ktoś ma wątpliwości, jakie są intencje Rosji wobec Ukrainy, to warto przeczytać tekst putlerowskiego propagandzisty Timofieja Sergiejcewa, zamieszczony na stronie RIA Nowosti. Artykuł nosi tytuł Что Россия должна сделать с Украиной (Co Rosja powinna zrobić z Ukrainą). Pozwolę sobie zacytować obszerne fragmenty tego współczesnego Mein Kampf w wydaniu raszystowskim (przełożone przez Michała Wojciechowicza), zaś całość można przeczytać po rosyjsku tutaj, a w tłumaczeniu angielskim tu.

„Denazyfikacja to zestaw środków wymierzonych w nazistowską masę ludności, która technicznie nie może podlegać karze jako zbrodniarze wojenni".

„Jednak poza elitą znaczna część mas ludowych, które są biernymi nazistami, jest wspólnikami nazizmu. Poparli władze nazistowskie. Kara dla tej części populacji jest możliwa tylko jako poniesienie nieuniknionych trudów sprawiedliwej wojny przeciw systemowi nazistowskiemu”.

„Nazwa Ukraina, nie może być zachowana jako tytuł jakiejkolwiek w pełni zdenazyfikowanej formacji państwowej na terytorium wyzwolonym spod reżymu nazistowskiego”.

„Denazyfikacja to nieuchronnie także deukrainizacja. Odrzucenie rozpoczętej przez władze sowieckie sztucznej integracjii na dużą skalę etnicznego eksperymentu samoidentyfikacji ludności terytoriów historycznej Małorosji i Noworosji”.

„W przeciwieństwie do Gruzji czy krajów bałtyckich, Ukraina jak pokazała historia jest nieopłacalna jako państwo narodowe, a próby budowania takiego państwa logicznie prowadzą do nazizmu. Banderowska elita musi zostać zlikwidowana, jej reedukacja jest niemożliwa. Społeczne „bagno” które aktywnie i biernie je wspiera, musi przejść trudy wojny i przetrawić doświadczenie jako historyczną lekcję i pokutę”.

KAPUTT

[Andrzej Tobis, z cyklu AZ (Gabloty edukacyjne)]

To trochę przedwczesne... Władymir Adolfowicz Putler ma się dobrze, a poparcie dla jego zbrodniczych działań w Ukrainie deklaruje ponad 75% ankietowanych obywateli Federacji Rosyjskiej (oczywiście mało kto wyrazi dezaprobatę dla „wodza‟ w sondażu telefonicznym...). Czy wstrząsające zdjęcia cywilów zamordowanych przez rosyjskich żołnierzy w Buczy i Irpieniu coś tutaj zmienią? Propaganda i minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow (Łagrow?) będą mówić o ustawce, a ruski (niekoniecznie ciemny) lud to kupi. Zastanawiałem się czasem, czy ta słownikowa rama w AZ (bazą dla wykorzystywanych haseł, jest wydany w 1954 roku w Niemieckiej Republice Demokratycznej ilustrowany słownik niemiecko-polski) nie będzie dla Andrzeja Tobisa pewnym ograniczeniem, jeśli chodzi o tematy współczesne. I okazałem się być człowiekiem małej wiary wobec działań encyklopedystów, dążących do kompletnego opisu świata. Słowo/hasło „kaputt‟ jest baaardzo pojemne... (przy okazji polecam lekturę wojennych reportaży Curzio Malapartego, opatrzonych takim właśnie tytułem, pisanym oczywiście przez jedna „a‟). 

Andrzej Tobis wielkim artystą jest!

БЕЗ РУКИ, БЕЗ НОГИ (Джеральд Естрада та ВІА "БАЙРАКТАР")

[Джеральд Естрада та ВІА "БАЙРАКТАР" -  БЕЗ РУКИ, БЕЗ НОГИ]

Nie przypuszczałem, że szlagier zespołu Młode Tłoki powróci w tak wspaniałej wersji... (celnie i dosadnie komentującej agresją Federacji Rosyjskiej na wolną Ukrainę).

To nie znaczy wcale, że zdecydowałem się wrócić do pisania bloga. 

Pomidor!

Nie zapominajmy też, że nieustannie JBC PTN! 

Oraz ***** *** i Konfederację (czyli kremlowską agenturę w Polsce)!

A ja powrócę do pisania bloga, jak wróci mi ochota...

Ukraiński palimpsest

Czyli wywiad-rzeka z Oksaną Zabużko, przeprowadzony przez Izę Chruślińską. Myślę, że to (kolejna) lektura obowiązkowa w dzisiejszych czasach i w tym miejscu Europy. Jeżeli chcemy zrozumieć, o co walczą ludzie w Ukrainie i skąd się wzięła ich tak silna determinacja do oporu wobec rosyjskiej agresji, to koniecznie trzeba przejść przez 379 stron tej publikacji. Książkę wydało Kolegium Europy Wschodniej w 2013 roku i chociaż od publikacji minęło już dziewięć lat, zawarte tutaj oceny, interpretacje oraz diagnozy nie uległy dezaktualizacji.

Говорит Москва (Mówi Moskwa)

[Shortparis - Говорит Москва]

Piosenka i teledysk powstały przed agresją Rosji na Ukrainę. Wygląda to, by tak rzec, proroczo... 

(Ludziom skazanym na śmierć wydano strzelby)

Genialny Wasyl Stus - w przekładzie Marcina Gaczkowskiego - z książki Wesoły cmentarz, którą wydało Kolegium Europy Wschodniej (Wrocław-Wojnowice, 2020). Bardzo w temacie. Wasyl Sus zmarł w 1985 roku w obozie pracy na Uralu po kilkudniowej głodówce. 

Jeszcze jedna frontowa piosenka na pohybel rosyjskim agresorom i okupantom

[Google wprowadził ograniczenie wiekowe dla tego utworu (od lat 18), więc po kliknięciu piosenka otworzy się w serwisie YouTube]

Tymczasem wczoraj na stadionie w Łużnikach w Moskwie odbył się wiec poparcia dla „operacji specjalnej‟ - jak agresję na Ukrainę nazywa kremlowska propaganda - oraz celebracja rocznicy aneksji Krymu. Impreza ta, w której uczestniczyło podobno 200 tys. osób, przypominała do złudzenia słynne spotkanie Josefa Goebblesa w Pałacu Sportu w Berlinie 18 lutego 1943 roku, gdzie minister propagandy III Rzeszy skierował do uczestników wiecu pytanie: Wollt ihr den totalen Krieg? Wollt ihr ihn, wenn nötig, totaler und radikaler, als wir ihn uns heute überhaupt erst vorstellen können? (Czy chcecie wojny totalnej? Jeśli to konieczne, czy chcecie wojny bardziej totalnej i radykalnej niż cokolwiek, co możemy sobie dziś wyobrazić?). Publiczność zareagowała z dobrze wyreżyserowanym entuzjazmem. Jak się skończyła polityczna kariera doktora praw z krótszą nóżką, wszyscy chyba wiemy... Gdzieś na widowni stadionu łużnickiego mignął mi transparent o treści За Путина! Rosjanie, SRSLY??? I naprawdę wciągacie taką badziewną muzykę dla dziadersów???

Teraz szczególnie warto oglądnąć ten film Ingmara Bergmana

[Vergonha - Ingmar Bergman - 1968]

ISTOTNA ZMIANA W KRAJOBRAZIE

[czwartek, ‎17 ‎marca ‎2022, ‏‎07:12:58]

Był sobie w Krakowie pomnik Marszałka Iwana Koniewa. Odsłonięto go w roku 1987, a rozebrano pięć lat później, nie postał więc zbyt długo przy ulicy Marszałka Iwana Koniewa, którą przemianowano wtedy na Armii Krajowej. Został po nim częściowo rozebrany cokół, który w zeszłą niedzielę zyskał stosowne barwy. Antoni Hajdecki, autor monumentu, nie był zbyt wybitnym rzeźbiarzem. Przy okazji pracy nad pomnikiem udzielił on wywiadu prasowego, którego treść śpiewano potem w kabarecie Piwnica pod Baranami (nie jest to jakieś arcydzieło, ale w kontekście zbrodni oddziałów Federacji Rosyjskiej podczas agresji na Ukrainę nieco inaczej się tego słucha...). Postać marszałka lewą rękę trzymała w kieszeni szynela, zaś prawą z rozcapierzonymi placami kierowała ku ziemi, tak jakby dowódca 1 Frontu Ukraińskiego niechcący wypuścił grant z dłoni. Ponieważ po wdrapaniu się na cokół dłoń znajdowała się w zasięgu rąk untruzów, „nieznani sprawcy‟ malowali mu ją notorycznie na czerwono, gdyż marszałek miał w swoim bogatym życiorysie m.in. dowodzenie siłami pacyfikującymi powstanie na Węgrzech w 1956 roku.

A może właśnie trzeba?