Hardcore

Całkiem przytomnie ktoś napisał to hasło na ścianie budynku (ten po lewej stronie kadru) przy ulicy Kozioła w Katowicach - Wełnowcu, choć zapewne miał na myśli zapomniany już dziś raczej gatunek muzyczny.

[30.10.2003]

Mateusz Morawiecki dopina rządową koalicję czterech partii

Zaś tłum widoczny w tym kadrze z radością, wdzięcznością, ale i ze łzami w oczach skanduje naprzemiennie: "Ja-ro-sław! Ja-ro-sław! Ja-ro-sław! oraz "Ma-te-usz! Ma-te-usz! Ma-te-usz!".

Horyzontalnie

[Chorzów - koksownia Huty "Kościszko" - 11.12.2003]

To chyba przedostatnia moja wizyta na tym terenie. W lutym 2004 mocno napadało śniegu i fotografowałem teren byłej koksowni ze skarpy przy dawnym zakładzie wbogacania rud. Gdyby tylko Horizon 202 miał lepszą optykę... Gdyby Rosjanie z KMZ lepiej go składali i korzystali z bardziej precyzyjnie wykonanych części... Około roku 2005 wypatrzyłem na Allegro średnioformatowego Noblexa 150 U i było mnie stać na dokonanie zakupu, jednak odpuściłem sobie, bo wystawiony na aukcji model miał zakres czasów od 1/30 do 1/250. Pomyślałem, że może trafię na wersję UX z ekspozycjami, które zaczynają się od 1/2 sekundy, jednak w międzyczasie przestałem fotografować postindustrialne ruiny. Owszem, przy pracy nad Świętą Wojną korzystałem też (obok Haselblada X-pana) z Noblexa 135, którego w drodze wymiany za zdjęcia, przehandlowałem od Waldka Śliwczyńskiego. Fajny sprzęt ze świetną optyką, jakkolwiek niepozbawiony wad mechanicznych (bardzo delikatne urządzenie...). 

Wiersz w sam raz na Dzień Zaduszny

Jak już kiedyś wspomniałem, odrzuca mnie ostatnio od poezji... szczególnie tej krajowej (nie będę jednak tego wątku rozwijać). Nie odrzuca mnie natomiast od tekstów Hansa Magnusa Enzensbergera  czy Douglasa Dunna (no, jeszcze parę osób zasila grono nie odrzuconych). Wracając co jakiś czas do lektury Wyprowadzki z Terry Street Dunna, nie mogę się nadziwić, że ten świetny autor jest tak słabo obecny w Polsce. Tomik tłumaczeń jego wierszy w przekładach Piotra Sommera ukazał się w niszowej serii wydawniczej Fortu Legnica dwadzieścia cztery lata temu i to jest jedyna polska książka Douglasa Dunna.

Lucas Cranach Starszy i sędzia TK

Wykorzystany przez Krystynę Pawłowicz obraz pochodzi z kolekcji Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie, zaś w roli biblijnej Salome malarz obsadził księżniczkę Marię pomorsko-szczecińską, córkę Barnima IX Pobożnego, księcia pomorskiego, szczecińskiego i wołogoskiego. Nic mi nie wiadomo natomiast, kto użyczył swej fizjonomi  urżniętej głowie Jana Chrzciciela, oprócz tego, że jest ona niemal identyczna z łepetyną Helofernesa z innego obrazu mistrza, gdzie w rolę dekapitującej go Judyty wcieliła się Dorota pomorsko-szczecińska. Fragment posta sędzi TK na serwisie X o powrocie "hajlowania" odbieram jako głęboką projekcję osoby piszącej.

Jak to dobrze, że cztery lata temu kupiłem "Ariodante" w interpertacji Marca Minkowskiego

i prowadzonej przez niego orkiestry Les Musiciens de Louvre (w nagraniu tym w roli Polinessa występuje Ewa Podleś)! Mogę sobie teraz słuchać tego wspaniałego utworu  popijając Primitivo z Puglii i nawet nie wku*wia mnie specjalnie informacja (oczywiście, że wku*wia na maxa) o tym, że na przyszłorocznym Biennale Sztuki w Wenecji nasz kraj będzie reprezentować Ignacy Czwartos, prezentujący malarstwopodobne prace z żołnierzami wyklętymi... 

San Francesco di Sales

Św. Franciszek Salezy nie miał specjalnie spektakularnego życiorysu... Ot, urzędnik Kościoła katolickiego próbujący nawracać protestantów, który umarł w wyniku ataku apopleksji (owszem, założył też zakon Wizytek). Żadnych więc przypalań na ruszcie, ćwiartowania ciała, wieszania na krzyżu, łąmania kołem czy też ostrzeliwania z kuszy. Czy z takiego życiorysu da się wykrzesać libretto? Oczywiście, jeżeli ktoś przysponsoruje powstanie takiej kompozycji. Alegorycznego oratorium San Francesco di Sales autorstwa Francesco Feo słucha się jak opery. A ponieważ  Stuttgarter Kammerorchester prowadzi pewną ręką i jak zawsze błyskotliwie Fabio Biondi, słuchanie tego nagrania to prawdziwa przyjemność, zwłaszcza że w roli Eresii (herezji) obsadzono Robertę Mamelli. 

MORE HUMMUS, LESS HAMAS!

Selfie z Chorzowa

[Chorzów - ul. Generała Henryka Dąbrowskiego - kwiecień 2002]

Im Osten nichts Neues

No właśnie nie do końca i trochę wbrew nazwie wystawy w Alfons-Kern-Turm w Pforzheim, w której biorę udział, zaproszony na to przedsięwzięcie przez pomysłodawcę i kuratora tej ekspozycji - Janusza Czecha. Na wchodzie, tzn. np. w Polsce nastąpiły istotne zmiany. 15 października odsunęliśmy od władzy populistów/nacjonalistów/katofaszystów, a przede wszystkim aferzystów oraz złodziei z „Bogiem” i „Ojczyzną” na ustach...  (proces zwijania się tzw. Zjednoczonej Prawicy powoli przyspiesza, co daje nadzieję na życie w normalnym demokratycznie rządzonym państwie). Na wystawie w A.K.T. pokazuję zdjęcia z serii Słownik polsko-polski.

Pierwszy dzień konsultacji za nami

Patti Smith według Franza Gertscha

[Franz Gertsch - Patti Smith I (1978) - Pinakothek Moderne, Monachium]

Zawsze się zastanawiałem, to znaczy odkąd przeczytałem książkę Ewy Kuryluk Hiperrealizm - nowy realizm, jak mogą w realu wyglądać obrazy Franza Gertscha, które tworzył na podstawie slajdów z małego obrazka. No to teraz (od przedwczoraj) - po wizycie w Pinakhotek Moderne w Monachium - wiem. To jest świetne malarstwo!

Właściwe miejsce w szeregu

Szeregowy poseł chciał w swojej komisji wyborczej dostać kartę do głosowania bez żadnego trybu... Tzn. próbował ominąć kolejkę, ale wskazano mu jej koniec. Ciekawie wygląda  tutaj zachowanie emerytowanego zbawcy narodu (filmik zamieszczony na portalu X, czyli dawnym Twitterze) w konfrontacji z przeciętnymi obywatelami naszego kraju. Jakże inaczej od wyborczych ustawek z paniami w strojach ludowych z kół gospodyń wiejskich w tle i dziećmi działaczy PiS, które radośnie machają białoczerwonymi chorągiewkami. Nikt nie klaszcze, nikt się nie cieszy, nikt nie skanduje Ja-ro-sław! Ja-ro-sław!

Demokratyczna opozycja wygrywa wybory

z atyunijnymi populistami (to eufemistyczne określenie, powstrzymam sie jednak tym razem od reductio ad Hitlerum, choć móglbym też zastosować reductio ad Putinum lub ad Orbanum), a do mnie dotarła wreszcie przesyłka zamówiona ze dwa tygodnie temu... Jak widać na opakowaniu w rejestracji tego utworu wziął udział świetny zespół wykonawczy. Ostrzę sobie jeszcze zęby (i czyszczę uszy) na operę Polifemo Nicola Porpory, którą w tym roku nagrał także George Petrou z orkiestrą Armonia Atenea.