Garść wierszy Iwana Achmetiewa - w tłumaczeniu Jerzego Czecha - z ułożonej przez niego antologii Wdrapałem się na piedestał. Nowa poezja rosyjska, którą opublikowało w 2013 roku Wydawnictwo Czarne.
poniedziałek, 14 marca 2022
niedziela, 13 marca 2022
sobota, 12 marca 2022
(Za godzinę żółtych ma nie być!)
Opisane powyżej wydarzenia miały miejsce naprawdę, jakkolwiek na potrzeby wiersza, awansowałem pojawiającego się w nim oficera LWP. Dlaczego? Nie pamiętam już. Tak samo nie wiem, z jakiej przyczyny datowałem tę historię na 1988, skoro wszystko odbyło się rok wcześniej... W bliskim dystansie czasowym od wizyty generalicji Układu Warszawskiego, w święto 22 lipca odbywał się w tzw. Zmechu (Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu) festyn, na którym pokazywano też sprzęt wojskowy. I tam właśnie po wyjściu z wieżyczki czołgu T-72, dorwałem jakiegoś pułkownika od broni pancernej, aby zadać mu pytanie na temat szans tego pojazdu w konfrontacji z natowskim Leopardem 1. Chłopisko było wyższe ode mnie (a mierzę sobie 190 cm), popatrzyło na mnie z góry i głuchym głosem odezwało się w te słowa: „Podchorąży, kurwa mać, jak was kurwa jego mać jebany Leopard namierzy, to macie kurwa piętnaście sekund, żeby wypierdalać...‟. Opowiadałem później wielokrotnie różnym znajomym tę historyjkę i śmiechu było co nie miara. Ale teraz, kiedy oglądam zdjęcia i filmiki pokazujące rosyjskie czołgi, które zniszczyli Ukraińcy, używając Jevelinów, Panzerfaustów czy zwykłych RPG-7, wcale nie jest mi do śmiechu, bo widoczne w tych relacjach urwane wieże, to efekt eksplozji amunicji zgromadzonej wewnątrz pojazdu. Zastosowanie karuzelowego automatu ładującego pociski do armaty kalibru 125mm, nie było zbyt szczęśliwym pomysłem. I niezależnie, czy są to mniej lub bardziej zmodernizowane T-72B i T-72B3 z reaktywnym pancerzem, czy nowocześniejsze T-80, T-80BW i T-80BWM lub nawet relatywnie całkiem nowe T-90A, czy wreszcie wyciągnięte z lamusa T-72A, efekt jest ten sam. Dymiący wrak kadłuba i leżąca w pobliżu wieża, oderwana przez eksplozję. Nikt z załogi nie ma szansy na przeżycie takiego ataku. Oczywiście mieszkańcy Ukrainy nie zapraszali rosyjskich tankistów do złożenia im wizyty...
czwartek, 10 marca 2022
środa, 9 marca 2022
poniedziałek, 7 marca 2022
niedziela, 6 marca 2022
Teraz więc mur rozwalcie
Sankt Petersburg (zdjęcia z Facebooka)
Jak to leciało u Bertolta Brechta? Oczywiście tekst powstał w zupełnie innych realiach historycznych/politycznych... Ale jak widać, mechanizm każdej tyranii działa na zbliżonych zasadach.
sobota, 5 marca 2022
Kryptonim „Gruz 200‟
Fajnie się lata opancerzonym śmigłowcem szturmowym Kamow Ka-52, aka Аллигатор, napierdalając do ludzi z działka 30mm 2A42 lub niekierowanym pociskami rakietowymi S-42, S-13 czy S-8, ale... tylko w konflikcie asymetrycznym. Bo jeśli broniący się posiadają wyrzutnie rakiet FIM-92 Stinger lub PPZR Piorun, sytuacja wygląda jak na poniższej sekwencji obrazów... Слава Україні, героям слава!
środa, 2 marca 2022
Wojna
[Brygada
Kryzys - Wojna (live '81) - nagranie z filmu Koncert Michała Tarkowskiego]
Kto by przypuszczał, że to nagranie sprzed 41 lat zabrzmi tak aktualnie...
I powtórzmy tradycyjnie Хай живе вільна Україна!
oraz Путин, иди нахуй!
wtorek, 1 marca 2022
niedziela, 27 lutego 2022
(wszystkie znajomości na froncie inicjuje przelew krwi)
Dalej wiersze z dwujęzycznej antologii „UKRAIŃSKA
NADZIEJA / УКРАЇНСЬКА НАДІЯ‟, opublikowanej w 2017 roku przez Fundację „Nasz
Wybór‟ oraz Wydawnictwo Forma (Warszawa, Szczecin, Bezrzecze).
I powtórzmy Хай
живе вільна Україна!
oraz Путин, иди нахуй!
sobota, 26 lutego 2022
(ale pchają się zza granicy Kainowie przyzwyczajeni do zabijania swych braci)
Wiersze pochodzą z dwujęzycznej antologii „UKRAIŃSKA NADZIEJA / УКРАЇНСЬКА НАДІЯ‟, opublikowanej w 2017 roku przez Fundację „Nasz Wybór‟ oraz Wydawnictwo Forma (Warszawa, Szczecin, Bezrzecze).
I powiedzmy na koniec Хай живе вільна Україна!
oraz Путин, иди нахуй!
piątek, 25 lutego 2022
czwartek, 24 lutego 2022
środa, 23 lutego 2022
Trochę niszowej muzyki
Bo ile można myśleć o wojnie (można długo...)? Leonardo Vinci (nie należy go mylić z autorem Ostatnie Wieczerzy) przez długie lata pozostawał zapomniany. Dlaczego? A dlaczego publiczność słabo pamięta np. Hassego lub Porporę? W XVIII wieku byli to najbardziej wymiatający kompozytorzy oper, co zresztą słychać w ich utworach. Gertruda Stein napisała kiedyś, że jej ojczyzną jest język angielski, mógłbym to samo powiedzieć o muzyce późnego baroku. Potem nastapił klasycyzm, a po nim romantyzm, czytaj - upadek.
Nieustannie aktualizujemy naszą niszową płytotekę.
Subskrybuj:
Posty (Atom)