Ruiny całkiem dosłowne i symboliczne zarazem

Petr Antonov (Пëтр Антонов) fotografuje ruiny cerkwi na terenie Rosji (pisałem o nim tutaj jakieś sześć lat temu). Na jego stronie internetowej można zobaczyć obecnie wybór 21 fotografii z tego projektu, jednak zdjęć jest oczywiście więcej, a ponieważ jakiś czas temu „zaprzyjaźniłem” się z autorem na facebooku, mogę też oglądać to, co wkleja na bieżąco. Widać, że pracuje nad serią cały czas, a to co publikuje na swoim wallu, każe sądzić, że projekt się rozrasta i idzie w dobrym kierunku. Z facebukowych postów dowiedziałem się też na przykład, że w swojej pracy używa on prostej kamery Graflex i że pracuje na negatywach Kodak Portra (co może nie jest zaskoczeniem, jak się przyjrzymy kolorystyce kadrów). Nie wiadomo dokładnie ile cerkwi został zamkniętych lub zniszczonych w czasie trwania ZSRR. Antonov uważa, że porównując statystyczne dane z 1914 oraz 1987 roku, uzyskujemy liczbę ok. 48000 obiektów, z czego ostało się ok. 5500 świątyń, w tym jedna trzecia to budynki opuszczone. Rosyjski fotograf dociera w  miejsca niespecjalnie uczęszczane, często są to tereny nieistniejących już wsi lub osad (poległych w procesie kolektywizacji i scalania gruntów rolnych?), gdzie budynki sakralne, tzn. ich ruiny, paradoksalnie nadal zajmują uprzywilejowaną pozycję, są jedynym śladem Rosji sprzed rewolucji październikowej. Motywy takie być może oglądane są teraz przez niektórych z uczuciem nostalgii, ale przecież rosyjski kościół prawosławny nie był neutralnym uczestnikiem procesów historycznych (jakkolwiek po rewolucji z cała bezwzględnością obsadzono go w roli ofiary). Pozwalam sobie wkleić poniżej kilka kadrów, które Petr Antonov wrzucił ostatnio na facebooka. Zdjęcia mają fajną kolorystykę… Gdy porównać ją do tego, co wychodzi z cyfrowej puszki, to widać jednak swoistą przewagę analoga, która nie wiem na czym właściwie miałaby polegać? Przecież negatywy zostały zeskanowane i przepuszczone przez Photoshopa. 

[Пëтр Антонов - Тверская область - 2015

Petr Antonov - Obwód twerski - 2015]

[Пëтр Антонов - Нижегородская область, 1 июля 2019

Petr Antonov - Obwód niżnonowogrodzki - 1 lipca 2019]

[Пëтр Антонов - Тульская область - октябрь 2020

Petr Antonov - Obwód tulski - październik 2020]

[Пëтр Антонов - Тверская область - март 2021

Petr Antonov - Obwód twerski - marzec 2021]

Polish School

Po tych wszystkich rzewnych i żenujących jednak wspominkach oraz pożegnaniach, generalnie na facebooku, głównym obecnie portalu obrzędów funeralnych, choć także w mejnstrimowej prasie z mojej bańki, w których wzięła udział zaskakująca ilość osób (iluż to czytelników współczesnej poezji się ujawniło, jprdl...), zaskakująca także pod względem składu personalnego, bo jednak się nie spodziewałem, że np. Anda Rottenberg też i tak bardzo, mimo, że Ciepło, zimno oraz Cienka kreska to (w moim osądzie) proza co najmniej OK, przychylam się do wyrażonego w wierszu Grzegorza Wróblewskiego wezwania. 

Wiersz Grzegorza Wróblewskiego pochodzi z książki Namiestnik, wydanej w 2015 roku przez Dom Literatury w Łodzi. Tak w ogóle, to warto zaznajomić się tytułowym utworem z tego tomu, który wierszem nie jest, lecz dramatem o Publiuszu Kwinktyliuszu Warusie (akcja sztuki rozgrywa się w nocy przed bitwą w Lesie Teutoburskim).

Energia Macieja Rawluka

Tzn. „Energia‟. Nowa fotograficzna seria, którą od od siódmego lutego br. zaczął pokazywać na swoim blogu, a jej tematem są elektrownie węglowe, jakie znajdują się w Polsce (funkcjonujące lub nie, bo na zdjęciach widać też obiekty zamknięte). Świetna sprawa, no i jak najbardziej aktualna, zwłaszcza, że w ramach realizacji postulatów pakietu energetyczno-klimatycznego UE, wszystkie te dymiące fabryki energii elektrycznej w dość bliskiej perspektywie czasowej zostaną zamknięte (skądinąd są to zakłady powstałe jeszcze w PRL-u i mocno wyeksploatowane). Można by więc mówić o aspekcie eko tego projektu, jakkolwiek wydaje mi się, że jest to przede wszystkim seria o krajobrazie z elektrowniami. Podziwiam niespożytą energię Maćka Rawluka!

Wiedza niezwykle przydatna dzisiaj

[Siemianowice Śląskie - 12.4.2002]

Pomyślałem o tym kadrze sprzed dziewiętnastu lat, gdy szedłem dzisiaj alejką Parku Młynówka Królewska, mijając po drodze ludzi bez masek na twarzy, albo tych częściowo zasłoniętych z kinolami na wierzchu... Stosowana przez rządzących tym krajem  zasada „No i chuj‟, trafiła pod strzechy (betonowe przeważnie). Tymczasem według statystyków, z zachorowaniami na poziomie 40.000 nowych przypadków dziennie możemy mieć do czynienia już w okolicach Wielkanocy (No i co? No i chuj!).

--- 

Dopisek z 31.3.21. Dzisiaj powtórka z rozrywki. Zwłaszcza, że pogoda ładna, ciepło, więc zachęta do biesiadowania na wolnym powietrzu. 1/3 osób zamaskowana, 1/3 ma maskę na brodzie, 1/3 w ogóle. Nie rozumiem reakcji obywateli mojego kraju na pandemię (aktualnie 32.874 przypadki zachorowań i aż 653 zgony)... Zastanawiam się też, gdzie się podziały dzielne formacje granatowej policji, które z takim zapałem katowały strajkujące kobiety? W pisowskich sondażach wyszło, że notowania lecą na łeb, na szyję, więc postanowiono nie drażnić suwerena? Rok temu podczas lokdownu wlepiano mandaty na potęgę. 

--- 

Dopisek z 1.4.21. Nagle się okazało, że są wolne szczepionki i wezwania na iniekcję dostają zarejestrowani czterdziestolatkowie (niezaszczepieni dotąd seniorzy są tam gdzie byli, w dupie)... To nie prima aprilis! Ludzie chwalą się zdjęciami tych dokumentów na facebooku, ale pisze o tym także poważny przecież portal oko.press. Dobry pan dorzucił niespodzianie nadprogramową ilość wakcyn przed Wielkanocą, co by słupki sondaży nie malały?

-

Dopisek z 10:31. Okazało się, że to "błąd systemu". 

-

Dopisek z 10:40. Wg. radia tok.fm mamy dziś 35.251 nowych przypadków zachorowań i 621 zgonów.

REGENERACJA

[Kraków - Aleja Generała Tadeusza Bora-Komorowskiego - 29.3.2021] 

Oraz dodatkowo podwójna chinina i lewatywa z wody mydlanej (by nawiązać do środkowoeuropejskiej klasyki powieściowej). 

Inwestycja cokolwiek przestrzelona...

[Kraków - ul. Eliasza Walerego Radzikowskiego - 23.3.2021]

...biorąc pod uwagę postępującą laicyzację kraju nad Wisłą.

Będziemy śledzić postępy świeckości. 

PRZED SZKO LE

[Kraków - ul. Radzikowskiego - 23.3.2021]

Współczuję tym „przed szko lakom”, jakież miałem szczęście, że mogłem chodzić do zwykłego przedszkola z dużym ogrodem...

No i co za ulga wrócić do obrazów, jakie rejestruje aparat fotograficzny z matrycą!

Krakowski Kazimierz na zdjęciach Eugeniusza Wilczyka z lat 50. i 60. XX wieku

Tak jak w tytule. Serdecznie zapraszam na wykład online na temat zdjęć ojca z krakowskiego Kazimierza, jutro o 18:00. Transmisja na facebooku.

R.I.P. Adam Zagajewski (21.6.1945 - 21.3.2021)

Kiedyś, będzie jakieś trzydzieści pięć, trzydzieści sześć lat temu, trafiłem na tę książkę i się nią zachwyciłem...

Sundby Krematorium

[Kopenhaga - Sundby Kirkegård - 2013]

Okładkowa fotografia książki BLUE PUEBLO, którą zrobiliśmy z Grzegorzem Wróblewskim w 2015 roku (wydawcą była Galeria BWA w Zielonej Górze), a teraz właśnie ukazła się w Danii w wersji duńsko-polskiej. I sobie na nią patrzę znad ekranu, bo ustawiłem tom vis a vis na regale z książkami, i ogrania mnie coraz większy optymizm (ba jak nie ma ogarniać?). W rzczywistości (o czym w międzyczasie zapomniałem) ściany budynku spopielarni nie są szare, lecz pastelowo pomarańczowe, co np. widać tutaj.

‟The Holocaust Bystander in Polish Culture, 1942-2015. The story of Innocence‟ już jest!

W oficynie Palgrave McMillan ukazała się właśnie angielska edycja książki Opowieści o niewinności. Kategoria świadka Zagłady w kulturzepolskiej (1942-2015), opublikowanej w 2018 roku przez Instytut Badań Literackich. W obu wydaniach znajduje się mój esej Dokumenty i fikcje, z tym, że w tym angielskim w wersji nieco skróconej. W tomie wydanym przez Pelgrave'a  przeczytać można także (i przede wszystkim) teksty autorstwa: Aránzazu Calderon Puerty, Katarzyny Chmielewskiej, Maryli Hopfinger, Anny Zawadzkiej oraz Tomasza Żukowskiego, z tym, że to właśnie ostatnia z wymienionych osób, jest inicjatorem i sprawcą edycji angielskiej. Szalenie się z tej publikacji cieszę, tym bardziej, że na okładce wydania Plgrave'a wykorzystano moje zdjęcie synagogi w Nowym Korczynie (wykonane w 2006 roku), której ówczesny stan idealnie koresponduje z tytułem książki oraz wnioskami, do których dochodzą autorzy rozpraw.

Wtorek za to całkiem spoko!

Pan kurier z UPS zadzwonił w samo południe i dostarczył przesyłkę od Pawła Partyki z Kopenhagi. Paweł razem z Frejem Larsenem przetłumaczyli na duński tekst Grzegorza Wróblewskiego, a następnie znaleźli wydawnictwo forlaget em, które zdecydowało się opublikować nasz projekt BLUE PUEBLO w wersji duńskiej (a właściwie to duńsko-polskiej). Książka jest wydrukowana świetnie, layout się nie zmienił (tylko krój czcionki), no i zdjęcia poszły z CMYK-a, a nie z duotonu. Śmiem twierdzić, że wygląda to lepiej, niż edycja sprzed sześciu lat (ale prawda jest też taka, że zrobiłem dość zdecydowaną korektę plików do druku).

Nie lubię poniedziałków!

[1976]

Prawdopodobnie jest to któreś z wnętrz Stacji Naukowej Polskiej Akademii Nauk w Paryżu, mieszczącej się pod adresem 74, rue Lauriston, 75116 Paris (negatyw mocno niedoświetlony...)
Podczas pobytu we Francji w 1976 roku ojciec korzystał z tamtejszych pokoi gościnnych. Trzydzieści pięć lat później, kiedy miał miejsce paryski pokaz projektu Niewinne oko nie istnieje, też tam spałem.

[Porcje]

Stary, wyśmienity Grzegorz Wróblewski z książek Ciamkowatość życia i Planety (wyd. Fundacja 'brulionu', 1992 i 1994). 

Trzeba jakoś zracjonalizować sobie zbliżającą się wiosnę...

[Ja ocalały cudownie (...) ja ocalały straszliwie]

Stary dobry Adam Ważyk! Skany pochodzą z Wierszy wybranych, które w 1978 roku opublikowało Wydawnictwo Cztelnik.