Nie próżowaliśmy przez weekend...

[Ostróda, 14:19]

OAZA BRONOWICE

[17.01.2018]

książka-okno

Julian Kornhauser

w samo południe

Ulica szewska pachnie

herbatą, chłopiec w beżowym

płaszczu je gaufre, dwa 

jabłka toczą się po chodniku,

podnoszę jedno i z całej 

siły rzucam je do góry.

osiem linijek

Pamiętasz ten piękny wiersz

Williamsa Czerwone taczki?

Często wracam do niego,

do jego białych i czerwonych

plam, i gdy czytam na głos to

jedno krótkie zdanie, rozbite

na osiem linijek, wydaje mi się, 

ze stoję nieruchomo na deszczu

w miasteczku Rutherford. 

książka-okno

Dylan Thomas pisze o słońcu:

łosoś słońca. Powtarzam to kilka

razy - łosoś słońca, łosoś słońca,

The salmon sun. Spoglądam

w ciemne okno, skąd dochodzi

warkot rozpędzonego samochodu.

----------
Wiersze z tomu Zjadacze kartofli (1978), przepisane z książki: Julian Kornhauser 148 wierszy, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1982, str. 105, 103, 99. Publikacja to jest w moim posiadaniu od... 36 lat. Miło było powrócić podczas lektury do wielu wspaniałych tekstów Juliana Kornhausera z lat siedemdziesiątych.

Obrońca Europy

Jakoś te ostatnie wpisy łączą mi się w jeden narracyjny ciąg... Przypadek?

[Gliwice, ul. Kozielska, 16.01.2018]

DOTYCZY POSZCZEGÓLNYCH OSÓB

DOTYCZY POSZCZEGÓLNYCH OSÓB (nieznany

wiersz Jana Pospieszalskiego, w którym głosi

Jezusa Chrystusa i prawdę Królestwie Bożym)

Powinnością Kościoła,

szczególnie hierarchów i biskupów

jest głoszenie Jezusa Chrystusa,

głoszenie prawdy o Królestwie Bożym.

Te wszystkie bałamutne

przykłady o miłosiernym Samarytaninie,

o tym, że „byłem głodny…

byłem przybyszem,

a nie przyjęliście mnie” dotyczą

poszczególnych osób.

[wpolityce.pl, fronda.pl, fakt.pl]

Migoczący

Jerzy Kronhold

Płomień

Ciemny płomień w sieci Tesco,

na tiszertach i na plakatach,

na okładkach kolorowych magazynów,

migoczący

wśród puszek z czerwoną fasolą

i nad regałem złotej tequili -

to Che, który się poddał.

------

Z tomu; Jerzy Kronhold Szlak Jedwabny, Wydawnictwo Warstwy, Wrocław 2014, str. 45. Che, czyli Ernesto Rafael Guevara de la Serna, rewolucjonista i negatywny bohater rodzimej prawicy o brunatnym zabarwieniu. Malowany na polskich murach (twarz ze słynnego zdjęcia Alberto Kordy) w znaku zakazu, obok innych zakazów: "pedałowania" (dwie postacie uprawiające seks na stojaka), ISIS, islamu (meczet), komunizmu (sierp i młot)... Bardzo pomocną lekturą w zrozumieniu tych obsesji są Męskie fantazje Klausa Theweleita.

Oczywiste i konieczne, jedyne i bezwzględne.

Julian Kornhauser

Bra micwa

Monotonnie, bezgłośnie, raz na zawsze,

od stuleci, przez ojca i dokładnie

darowujesz swe ciało jeszcze nie całkiem przydatne

pyłom, domowi, może wiórom obłoków,

a potem niepostrzeżenie, dla wielu umyślnie,

z dnia na dzień rozstajesz się z burzą rozpaczy,

zamkniętymi oczami i plotkami ognia,

aby już czysty, pozbawiony pamięci, niegodny

czcić braci, wrócić do nadnaturalnej zieleni lip,

śliskich kocich łbów, dzikich różna cmentarzu,

z wiarą w ostatni nów księżyca,  ostatni,

lecz nie pośledni poczęstunek nadziei,

na skinienie czegoś dalekiego, ale zarazem

nasyconego chłodem rodzinnej piwnicy

i z niepohamowaną zawiścią, że to inni

dumnie wyprostowani śledzą lot śmiertelnych strzał,

a nie ty, zapatrzony w schludny ryneczek

pierwszej miłości, wzniosłej ofiary i marzenia,

które nigdy nie przyoblekło się w kształty

oczywiste i konieczne, jedyne i bezwzględne.

[z tomu: Julian Kornhauser Wiersze z lat osiemdziesiątych, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1991, str. 144]

Nasza Mała Ojczyzna

[Dąbrowa Górnicza, ul. Górników Redenu, 16.01.2018]

Pomyślałem sobie dzisiaj rano, że innej nie będzie... I nie chodzi tu oczywiście o Zagłębie Dąbrowskie, zwane też kiedyś Czerwonym. Tak trochę à propos krajobrazu/miejsca/sytuacji przyszedł mi na myśl wiersz Chmura Jerzego Kronholda z tomu Szlak Jedwabny (str. 26, Wydawnictwo Warstwy, Wrocław 2014):

Jerzy Kronhold

Chmura

W robotniczym osiedlu

które dziś odwiedziłeś

nie powiewa czerwony sztandar

i nikt już nie intonuje Międzynarodówki.

Przed stacją benzynową

wiotkie, korporacyjne szmaty wydyma wiatr.

Słychać skradający się śnieg.

Szurają nogami renciści

i nagle ponad płaskimi dachami,

gąszczem anten,

sina chmura,

z twarzą

powieszonego Kasprzaka.

Mówię o krwi, bo nie mam wyboru...

[wiersz w przekładzie Wioletty Grzegorzewskiej z  tomu: Xu Lizhi Nekrolog orzeszka ziemnego, Wydawnictwo Eperons-Ostrogi, Kraków 2017]

Husaria z ulicy Kłodnickiej

[Gliwice, ul. Kłodnicka, 16.01.2018]

Niniejszym debiutuje na hiperrealizmie nowy tag: husaria.

Co bym zrobił bez Irixa 15mm/f 2.4 w takim miejscu?

CHANGING THE WHEEL

Czuję się dzisiaj trochę tak jak, za przeproszeniem tzw. podmiot liryczny wiersza Bertolta Brechta z Elegii Bukowskich, który przeczytałem sobie wczoraj na dobranoc (na niedobranoc...):

Bertolt Brecht

CHANGING THE WHEEL

I sit by the roadside

The driver changes the wheel.

I don't like the place I have come from.

I don't like the place I am going to.

Why with impatience do I

Watch him changing the wheel?

[wiersz w przekładzie Michaela Hamburgera z książki: Bertolt Brecht Poems 1913-1956, Theatre Arts Book & Routledge, New York ?, str. 439.]

Skok w dal

Jerzy Kronhold

Puzzle

Próbuję to ułożyć wiele lat po Szoah

cudem odnaleziony pradziadek Gedalia

nie wiem kiedy się urodził nie wiem co robił

i nie mam pojęcia jak wygladał

począł córkę Ludwikę moją babcię

(fakt którego się trzymam)

jej fotografie zostały zniszczone

w czasie wojny w Warszawie

żeby nie odkrył ich jakiś szmalcownik

jej dzieci pięć uciążliwych bab (mężczyźni wojowali)

musiały się bać

złego wyglądu a moja mama

typ w każdym calu subnordyczny

nie puściła farby

zawsze dzielna ani mrugnęła

gdy zapytałem czy ojciec był obrzezany

ile musiałaś mamo znieść upokorzeń w rodzinnym domu

piekarza endeka wbrew wszystkim

pokochałaś młodego Żyda w maciejówce

z orzełkiem i uciekłaś z nim do Lublina

a potem dalej na wschód 

na koniec świata

Lipiec deszczowy

Deszczowy lipiec

surfinie rozdzierał wiatr jak stara halkę

marzyliśmy o wakacjach w słońcu nad Bałtykiem

o Juracie

albo o wyprawie do wodospadów

w Szafuzie do turkusowego rozpędzonego Renu

z budlejami zwisającymi nad brzegiem

to były plany

dla cudownie uzdrowionych

którym sprzyjała święta Rita

specjalistka od spraw beznadziejnych

a ty wkrótce nie potrafiłaś już chodzić

zjeżdżałaś z piętra

na tyłku w tych hipisowskich spodniach

z cienkiej bawełny z wydrukiem kwiatów

twój samochodzik zgrabna biała Toyota

czekał pod wiatą lecz

zawiozłem cię moim

do pustelni w Czatachowej

gdzie mnisi śpią w trumnach i ojciec

Daniel błogosławił

kładąc ręce na naszych głowach i dostaliśmy

od niego olej świętego Chabrela w kolorze

złotego miodu jechaliśmy przez Żarki

Myszków Lelów ścieżką

chasydów i ja po cichu

zwracałem się do nie żyjącego od dwustu lat

cadyka o wstawiennictwo

o łaskę dla ciebie ale mówiłem chyba

za cicho i cadyk mnie nie usłyszał

Tablice

Gdy chudłem i umierałem

z tobą

nagle te zapomniane

przez wszystkich

z wyjątkiem deszczu bluszczu

te z liszajem porostów wyparte

o których nie miałem pojęcia

zaczęły przyznawać się

do mnie

aż chcąc nie chcąc

skoczyłem 

po pamięć

do getta

[Wiersze przepisałem z tomu: Jerzy Kronhold Skok w dal, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2016, str. 11, 14, 28. Książkę kupiłem wczoraj w Księgarni Naukowej w Krakowie przy ul. Podwale 6. Instytucja ta działa nieprzerwanie od 1936 roku i mam nadzieję, że będzie funkcjonować dalej, choć po zamienieniu budynku, w którym się znajduje (wraz z sąsiadującymi kamienicami) na pięciogwiazdkowy kompleks hotelowy, może być to  mocno problematyczne... Wracając do domu tramwajem przeczytałem prawie cały tom. Świetna poezja! Dawno czegoś tak celnie napisanego nie czytałem!]

Bertolt Brecht "Poems 1913-1956"

[Prezent świąteczno-urodzinowy właśnie dotarł dziś do mnie! Dzięki Marta! 💗💗💗 ]

Od urodzenia dumni z pochodzenia

I to się oczywiście chwali, jednak czy w Kietrzu bycie patriotą skończyć się musi przywdzianiem uniformu husarza? Którego hełm dodatkowo przypomina słynną budionówkę? Aczkolwiek trudno posądzać autora/autorów tego muralu o fascynację radzieckimi filmami o wojnie domowej. Być może zresztą nie ma tam innego wyjścia? Do Kietrza jeździłem przed laty kilkakrotnie fotografować wspaniały wczesnomodernistyczny budynek tkalni dywanów. Po którym została tylko kupa gruzu...

[Kietrz, ul. Raciborska, 09.01.2017]

Kluczowa

fotografia? Kluczowy kadr? Pierwszy raz trafiłem w to miejsce jakieś 15 lat temu i jeżeli coś się zmieniło od tej pory, to tylko na gorsze... W czasach analogowych myślałem, żeby sfotografować ten obiekt w kwadracie (z użyciem ArcBody), ale nigdy do tego nie podszedłem. Może i dobrze? Budynek pochodzi z XVI wieku, a w latach 1837-40 był przebudowany według projektu Karla Friedricha Schinkla.

[Kluczowa, pałac, 09.01.2017]