(drudzy nie chcieli takiego prezentu)

Agi Mishol

„NIE BYŁO OFIAR‟

Jego nikt nie policzył,

osiołka z fotografii

poniżej nagłówka.

Biały osiołek,

którego życie zaprzęgnięto do dźwigania rupieci,

i arbuzów,

zapewne stał cicho,

kiedy mocowano mu na grzbiecie siodło

z dynamitem,

a potem klepnięto go w zadek,

ponaglając okrzykiem

jalla itla,

żeby szedł w kierunku wroga ‒

jednak w połowie drogi

zauważył zielone źdźbła trawy,

rosnące między kamieniami,

i przerwał akcję,

żeby je poskubać,

sam ze sobą 

w tykającej ciszy.

Nie napisano, kto strzelał:

jedni przestraszyli się, że zawróci,

drudzy nie chcieli takiego prezentu.

Lecz kiedy pośród wichru on wstąpił do nieba,

przyjęty w poczet męczenników,

siedemdziesiąt dwie przeczyste oślice

czule lizały jego rany.

[Wiersz w przekładzie Beaty Tarnowskiej z książki Jestem stąd, którą opublikowało właśnie Wydawnictwo a5. Kupiłem dzisiaj i przeczytałem od razu od deski do deski, co nieczęsto mi się zdarza...]

(Dlatego teraz postawimy cię pod ścianą)

Bertolt Brecht

PRZESŁUCHANIE DOBREGO CZŁOWIEKA

Podejdź, słyszeliśmy,

że jesteś dobrym człowiekiem.

Jesteś nieprzekupny, lecz piorun,

który uderza w dom, także jest

nieprzekupny.

Jesteś wierny temu, coraz powiedziałeś.

Ale co powiedziałeś?

Jesteś uczciwy, mówisz, co myślisz.

Ale jak myślisz?

Jesteś dzielny.

Lecz przeciw komu?

Jesteś mądry.

Ale dla kogo?

Nie dbasz o własne korzyści. 

O czyje więc?

Jesteś dobrym przyjacielem.

Ale czy również dobrych ludzi?

Słuchaj: wiemy,

że jesteś naszym wrogiem. Dlatego teraz

postawimy cię pod ścianą. Jednak ze względu na twoje zasługi

i zalety

postawimy cię pod dobrą ścianą i rozstrzelamy

dobrymi kulami z dobrych karabinów i zakopiemy

dobrą łopatą w dobrej ziemi.

[Dość aktualnie brzmiący wiersz niezrównanego Bertolta Brechta z książki Elegie bukowskie i inne wiersze, zawierającej przekłady Ryszarda Krynickiego, a wydanej w drugim obiegu w 1980 roku przez Niezależną Oficynę Wydawniczą.]

KAWA I PAPIEROSY

Dalej przekładam książki i coś takiego znalazłem, rarytas jakich mało. Po antologii Długie pożegnanie miał być zbiór Kawa i papierosy (i jest, lecz w broszurowej postaci), a potem jeszcze były rozmowy o projekcie Polska gola!, który chyba nie doszedł do skutku? Prawdziwa to lektura na sezon ogórkowy, całkiem dosłownie, bo wśród autorów same ogórki (wymieniona w spisie M.G. Świeduchowska to podwójny ogórek). Całość rozpoczyna z przytupem i wygibasami śp. Tadeusz Komendant. Broszura opublikowana została przy okazji drugiej edycji Festiwalu Literackiego „Warszawa Pisarzy‟ w 1997 roku, podczas którego autorzy odczytali swoje utwory.

VERSE Vol. 10, No. 2

Robiąc porządek z książkami (tzn. przekładając je z regału na regał - czego i tak nie cierpię) trafiłem na ten magazyn literacki z Wielkiej Brytanii. Dwadzieścia siedem lat to szmat czasu, urodziwszy się w 1993 roku można było było już np. wziąć ślub, mieć trójkę dzieci, potem się rozwieść i otrzymać unieważnienie kościelnego małżeństwa... Poland's young poets to oprócz mnie (w kolejności w jakiej się pojawiają w piśmie): Marcin Świetlicki, Katarzyna Turaj-Kalińska, Artur Przystupa, Krzysztof Koehler, Marcin Baran, Jacek Podsiadło i Adam Michajłów. Nie mam pojęcia jak / nie pamiętam okoliczności, w których doszło do tej publikacji...

Osiedle Centrum E

[Kraków-Nowa Huta - 21.7.2020]

Nieustanne przymiarki czynimy, jakkolwiek pora roku raczej nie ta. 

Zastanawiamy się też w trakcie owych przymiarek, czy pokazywanie czegokolwiek przy pomocy fotograficznych obrazów ma (jakikolwiek) sens?

Pytanie zasadnicze...

(Film skończył się bez ostatniego pocałunku)

To może jeszcze raz Ernesto Cardenal (20.1.1925-1.3.2020), wiersz  Modlitwa za Marylin Monroe z książeczki Poematy, którą opublikowało w 1980 roku Wydawnictwo Literackie. Przekład Andrzeja Nowaka. 

(gdyż wiem, jak bardzo go znienawidzicie)

[Wiersz suspendowanego przez Jana Pawła II poety i księdza Ernesto Cardenala (przekład Andrzeja Nowaka) z książki opublikowanej przez Wydawnictwo Literackie w 1989 roku. Opisana w nim sytuacja skojarzyła mi się z wczorajszym kościelnym ślubem małżonków Kurskich II. Późniejsza wizyta na grobie Lecha i Marii Kaczyńskich w krypcie Katedry na Wawelu (w obu wydarzeniach wzięła udział wierchuszka działaczy PiS z Jarosławem Kaczyńskim na czele) też należy do tematu.]

The Detroit Tapes

Jak spora grupa polskich użytkowników feja, obejrzałem anonsowany tam i udostępniony chwilowo przez Ninatekę Gimme Danger - dokument Jimma Jarmucha o Iggy Popie i The Stooges z 2016 roku. Wielce pouczający. No to może teraz lektura uzupełniająca.

Jagdszenen aus Niederbayern / Sceny myśliwskie z Dolnej Bawarii

Tak sobie myślę, że ten film Petera Fleischmanna z 1969 roku (nakręcony na podstawie sztuki Martina Sperra) powinien być w Polsce oglądany obowiązkowo, szczególnie po ostatnich wyborach prezydenckich...

„Minimalizm‟ - s. 45

[Ze szczególną dedykacją dla polityków grających kartą antysemicką w ostatnich wyborach prezydenckich...]

***** ***

[Ленинград — Распиздяй]

(…coś słodkiego)

Agresywny ocean

utleniona szefowa

sklepu monopolowego ROPUCHA

przy ulicy Kopernika w Słupsku

kupuje w Lidlu:

bób paczkowany

2 mineralne w plastikach

i baton proteinowy

(…coś słodkiego)

po czym otwiera drzwi

do swego handelku

a ja mijam w tym czasie

Centrum Dochodzenia Odszkodowań

w białej budzie z napisem

AGRESYWNY OCEAN

Ludzie ludziom zbudowali ten dom (2)

[Słupsk - 10.7.2020]

Gdyby tak Volvo C30 zechciało sobie pojechać...

(przede mną stał Cień)

Tadeusz Różewicz

*     *     *

Przedzierałem się przez ten sen

ciężko

do przebudzenia

w strumieniach ciepłych

łez słów

szła do mnie matka

Nie bój się jesteś w ziemi mówiłem

nikt ci już krzywdy nie zrobi nie zrani nie dotknie

matka z tamtym strachem tuliła się do mnie

nie bój się jesteś w ziemi

jesteś we mnie nikt cię nie dotknie

nie poniży nie zrani

przedzierałem się przez ten sen ciężko

przede mną stał Cień

*     *     *

Siedziałem w fotelu

odłożyłem książkę

nagle usłyszałem 

bicie mojego serca

było to tak niespodziewane

jakby ktoś obcy wszedł we mnie

i łomotał zaciśniętą pięścią

jakieś nieznane stworzenie

zamknięte we mnie

było w tym coś niemiłego

że ono tam wali bez związku

ze mną

z moją abstrakcyjną myślą

[Teraz dwa wiersze z drugiego tomu wydania Poezji zebranych Tadeusza Różewicza (Wydawnictwo Literackie, 1988), z książki Opowiadania traumatyczne. Duszyczka z 1979 roku. Dobrze mi się czyta teraz teksty autora Rozmowy z Księciem, na całe szczęście, ani szkoła podstawowa, ani liceum, ani też polonistyczne studia, nie obrzydziły mi wierszy tego poety, a bardzo się tam starali...]

(jak to drewno łaknie)

Tadeusz Różewicz

Mars

Pokój

siedzi w nim rodzina

złożona

z pięciu albo sześciu osób

ktoś czyta książkę

ktoś przegląda fotografie

ktoś wspomina wojnę

ktoś zasypia ktoś wychodzi

ktoś umiera w ciszy

ktoś pije wodę

ktoś łamie chleb

Janek pisze literę A

rysuje rycerza z niebieską ostrogą

ktoś wybiera się na księżyc

ktoś przyniósł różę ptaka rybę

pada śnieg 

dzwoni dzwon

przychodzi Mars

miecz

napełnia pokój 

ogniem

Drewno

Drewniany Chrystus

z średniowiecznego misterium

idzie na czworakach

cały w czerwonych drzazgach

w cierniowej obroży

z opuszczoną głową

zbitego psa

jak to drewno łaknie

[Zabrałem na urlop dwutomowe wydanie Poezji Różewicza z 1988 roku (Wydawnictwo Literackie), co było zw wszech miar słuszną decyzją. Pierwszy wiersz pochodzi z tomu Zielona róża (1960), drugi z książki Poemat otwarty (1956).]